เรามีกันอยู่เพียงสองคน อยู่มาจนเราเข้าใจกันดี
บางครั้ง รักก็ต้องมี เรื่องที่กวนใจ

เราก็มีแค่เพียงสองคน อยู่ทน จนคนสงสัย
ว่าเรา ทำไมทนไหว รักกันได้ไง ทั้งที่ชอบโกรธกัน

เล็กๆ น้อยๆ เราก็ยอมกันไป .... ความจริงในใจ ยังโกรธ
เล็กๆ น้อยๆ เราก็ยอมอภัย .... ใจจริงน่ะกลัว เป็นโสด
รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้ เพราะมีกันอยู่สองคน

บางทีเธอเองก็ทำเหลือเกิน แต่มันบังเอิญว่าฉันทนได้
บางครั้งฉันก็มากไป .... ก็เป็นบางวัน

ใจจะยอมอภัย ให้เธอ แต่จะยอม ให้เธอเท่านั้น
ก็มีเพียงเธอและฉัน ที่ยังผูกพัน และรักกันอย่างเดิม

เล็กๆ น้อยๆ เราก็ยอมกันไป .... ความจริงในใจ ยังโกรธ
เล็กๆ น้อยๆ เราก็ยอมอภัย .... ใจจริงน่ะกลัว เป็นโสด
รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้ เพราะมีกันอยู่สองคน

เพราะเข้าใจกัน รักและผูกพัน มีให้กันสองคน
หนักเบาแค่ไหน พร้อมใจจะทน...ให้กัน
เรารักกันมานาน ก็ยังเหมือนเดิม

เล็กๆ น้อยๆ เราก็ยอมกันไป... ความจริงในใจ ยังโกรธ
เล็กๆ น้อยๆ เราก็ยอมอภัย .... ใจจริงน่ะกลัว เป็นโสด
รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้ เพราะมีกันอยู่ สองคน
รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้ เพราะมีกันอยู่ สองคน ....

น้องเพื่อนบอกว่า น่ารักดี มีกัน 2 คนตายาย
ก็เลยนึกเพลงนี้ขึ้นมาได้ ถึงจะเก่า แต่ก็ยังยิ้มได้ทุกครั้งที่ฟัง...อ่ะนะ
 credit : http://www.af-studio.net/af2/play.asp?id=10307
ปล. ขอบคุณตาเชิด ที่ปรึกษาที่ยุ่งอยู่ แต่ตูก็ยังจะเม้าส์...^^v